FLASH NEWS
President Begaj's message from the USA: The American Dream remains achievable!
2026-04-23 18:26:58 / AKTUALITET
The President of the Republic, Bajram Begaj, is paying a visit to the United States of America. During this visit, he participated as a guest of honor in the forum “The American Dream at 250: Still Within Reach?”, organized by Texas A&M University and the George Bush School of Government and Public Service, a tradition that has brought together heads of state, political leaders, and internationally recognized academic experts since 1982.
In his speech at this forum, the President of the Republic shared reflections on the history, democracy, leadership, and influence of the United States, emphasizing that the "American dream" remains achievable.
President Begaj recalled that the roots of the American dream date back 250 years, when the foundations of a powerful idea about human dignity were laid in Philadelphia: “It was a set of arguments — arguments about the nature of human dignity — that the world has spent two and a half centuries debating and trying to make a reality.”
Focusing on communist Albania, he emphasized the country's extreme isolation: "The regime built 750,000 concrete bunkers... to block out the world's influence and keep its citizens isolated."
However, “The American Dream penetrated not by permission, but by great desire.
President Begaj recalled the moments of 1991: "Albanians did not take to the streets waving ideological flags. They came out demanding to be free."
The President emphasized in his speech that Albania, from the beginning of democratic developments, chose America "not as an abstract symbol, but as a concrete, real partner, as a strategic reference point."
In his speech, President Begaj placed special emphasis on the strength of democratic institutions and the culture of debate in the US:
“In a healthy democracy, an institution becomes stronger when the people within it are free to challenge it.”
He stressed that current challenges are crucial for democracies and that he is optimistic about the future:
“The answer is still yes. The American Dream is still achievable.”
The President emphasized that: “For countries like Albania, the American dream has been a compass… and as long as it inspires beyond borders, it does not belong only to America.”
In conclusion, the President invited young people to keep the American dream alive because it is proof that freedom works.
During his visit to the state of Texas, the President of the Republic was received in separate meetings by senior representatives of local authorities.
President Begaj was honored with the "Key to the City" from the City of Conroe.
The Head of State also paid tribute at the Veterans Memorial in Montgomery County, which includes the names of Albanian-Americans serving in the US military.
Following the visit, the President also paid homage at the grave of President George Bush.
ËNDRRA AMERIKANE NË 250 VITE: ENDE E ARRITSHME?
Texas A&M University & George Bush School of Government and Public Service
MSC Wiley Lecture Series
Të dashur studentë të Universitetit Texas A&M,
Ju jam mirënjohës për ftesën!
Në dijeninë time, ky cikël leksionesh ka mirëpritur krerë shtetesh, zyrtarë, qeveritarë, ekspertë dhe studiues, si dhe drejtues ushtarakë. Po, unë i përkas njërës prej këtyre kategorive, por ajo që është më e rëndësishme të dini për mua është se vij nga një rrugëtim si një mjek që u bë ushtarak e më pas Presidenti i një vendi që kaloi pesë dekada duke ndërtuar mure për të mbajtur larg qytetarëve të vet idetë si liria dhe qeverisja demokratike të arrinin te populli i tij. Kjo, në vetvete, është pjesë e historisë që dua të ndaj me ju sot.
Dyqind e pesëdhjetë vjet më parë, një grup burrash në Filadelfia lanë pas diçka të pazakontë: jo një doktrinë ushtarake, jo një projekt perandorak, por ishte një set argumentesh. Argumente mbi natyrën e dinjitetit njerëzor, që bota ka kaluar dy shekuj e gjysmë duke i debatuar dhe duke u përpjekur t’i bëjë realitet. Ajo që është më e habitshme për këto argumente është se sa larg kanë udhëtuar dhe kanë gjetur jehonë.
Për afro pesë dekada, Shqipëria ishte një vend që i konsideronte këto argumente si kërcënime. Regjimi shpalli shtetin e parë zyrtarisht ateist në botë dhe ndërtoi 750.000 bunkerë betoni për të ndaluar influencën e botës dhe për t’i mbajtur të izoluar qytetarët e vet. Fjala “Amerikë” paraqitej si mishërimi i rrezikut që këta bunkerë synonin të pengonin.
E megjithatë, ëndrra amerikane mbërriti. Ajo erdhi përmes Zërit të Amerikës, përmes muzikës që depërtonte në frekuenca të mbushura me zhurmë statike natën vonë, përmes historive të pëshpëritura dhe disa fotografive të zbehta. Erdhi ashtu siç udhëtojnë gjithmonë gjërat më të fuqishme: jo me leje, por me dëshirë të madhe.
Kur regjimi u rrëzua në vitin 1991, shqiptarët nuk dolën në rrugë duke valëvitur flamuj ideologjikë. Dolën duke kërkuar të jenë të lirë. Mijëra prej tyre kapërcyen gardhet e ambasadave të vendeve perëndimore në Tiranë. Të tjerë hipën në anije drejt Italisë vetëm me rrobat që kishin veshur. Ishte një akt i dëshpëruar, por thellësisht njerëzor, dhe një dëshmi e asaj çfarë do të thotë liria kur ajo u është mohuar njerëzve për kaq gjatë.
Unë e kisha ndërtuar karrierën time si mjek ushtarak dhe më pas në drejtimin e Forcave të Armatosura të Shqipërisë. Kisha njohuri për disiplinën, për përgjegjësinë institucionale dhe për peshën e komandës. Mendoja se e kuptoja çfarë do të thoshte fuqia amerikane. E kam parë nga afër atë kur erdha për herë të parë në Shtetet e Bashkuara si ushtarak, në San Antonio, Teksas, dhe aty mësova diçka që nuk e kisha pritur: kulturën e debatit dhe të vënies në pikëpyetje. Oficerë dhe civilë që diskutonin hapur me profesorët dhe eprorët e tyre, duke u shpërblyer e jo ndëshkuar për mospajtimin. Në një demokraci të shëndetshme, një institucion bëhet më i fortë kur njerëzit brenda tij janë të lirë ta sfidojnë atë.
Sot, ne flasim për fuqinë amerikane në terma të aeroplanmbajtëseve dhe shpenzimeve të mbrojtjes. Dhe po, e kuptoj këtë dimension më mirë se shumë të tjerë. Shqipëria është një anëtare krenare e NATO-s dhe siguria jonë nuk është abstrakte duke pasur parasysh kompleksitetin e kufijve ballkanikë. Por fuqia dhe forca e saj shpjegon vetëm një pjesë të arsyes pse Amerika vazhdon të ketë një rëndësi kaq të padiskutueshme për kaq shumë njerëz.
Ajo që në të vërtetë solli ndryshim në Shqipëri ishte diçka shumë më pak e dukshme. Ishin vullnetarët e Korpusit të Paqes që në vitin 1991 erdhën në fshatrat tona. Ishin bursat. Ishte USAID që ndihmoi në ndërtimin e shtetit të së drejtës. Ishin studiuesit e Fulbright, koncertet e xhazit dhe filmat e Hollywood-it.
Ajo që i bashkonte këto elemente nuk ishte propagandë, por demonstrim. Amerika tregoi, në vend që të predikonte, dhe kjo përbën një rëndësi të jashtëzakonshme. Kjo fuqi e butë amerikane nuk ishte një strategji që ne e perceptuam si të tillë, ishte një tërheqje gravitacionale, së cilës nuk mund t’i rezistonim.
Ky cikël leksionesh shtron pyetjen nëse ëndrra amerikane mbetet ende e arritshme pas 250 vjetësh. Një pyetje e drejtë dhe e sinqertë. Nga këndvështrimi im, ëndrra amerikane nuk ka qenë kurrë një garanci. Ajo ka qenë gjithmonë një zgjedhje e guximshme, zgjedhja që një shoqëri e organizuar rreth dinjitetit individual dhe përgjegjshmërisë demokratike, me kalimin e kohës, do të prodhojë më shumë drejtësi, më shumë mundësi dhe më shumë zhvillim njerëzor se çdo sistem tjetër i udhëhequr nga frika apo forca.
Shqipëria e bëri këtë zgjedhje të guximshme në vitin 1991. Ne ende, në mënyrë të papërsosur, po përpiqemi ta çojmë atë përpara. Zgjedhja e shqiptarëve ishte Amerika jo si simbol abstrakt, por si partner konkret, real, si pikë referimi strategjik.
Sfidat me të cilat përballeni ju sot nuk janë të veçanta vetëm për Amerikën. Ato janë sfidat përcaktuese të çdo demokracie në shekullin XXI. Ajo që e bën Amerikën të veçantë është përmasa e asaj që vihet në rrezik kur përballeni me to.
Kur institucionet e Amerikës qëndrojnë të forta, ato përcjellin një mesazh për çdo demokraci të re në botë se kjo zgjedhje ia vlen. Kur ato vihen në provë, shumë prej nesh që kemi mbështetur të ardhmen tonë te modeli amerikan e shohim këtë me një ndjenjë midis shqetësimit dhe ankthit të vërtetë. Ju lutem, më ndjeni, nuk po vij me një kritikë, por me besimin dhe bindjen që vjen nga njohja e alternativës se përgjigjja është ende po! Ëndrra Amerikane është ende e arritshme! Por kjo kërkon nga çdo brez të njëjtën gjë që kërkohej në Filadelfia: jo vetëm guximin për të deklaruar, por edhe guximin për të vazhduar ndërtimin drejt asaj që është deklaruar.
Më lejoni ta mbyll me një mendim të drejtpërdrejtë për ju, të dashur studentë, në këtë sallë.
Two hundred and fifty years is not long for a concept. In many ways, this concept is still quite young.
If for my generation the American dream was a forbidden dream, for yours it is a responsibility. A responsibility to keep it alive. To improve it. To make it relevant in a world that is changing faster than we ever imagined. Because for countries like Albania the American dream has been a compass, and as long as it inspires beyond borders, it does not belong to America alone.
It belongs to anyone who has staked their future on the belief that freedom and human dignity are not privileges to be granted, but rights to be defended.
In a world full of competing visions of how humanity should be governed, the American dream remains the safest choice. I trust you to keep that most compelling offer on the table, because it stands as proof that freedom works.
God bless America!
God bless Albania!
God bless Texas!
God bless our friendship!
Thank you!
Happening now...
ideas
top
Alfa recipes
services
- POLICE129
- STREET POLICE126
- AMBULANCE112
- FIREFIGHTER128