Why Iran threatens / Greek media Kathimerini: The unknowns of the "war" between Tirana and Tehran
“There is a small, evil country in Europe where Americans are collaborating with Iranian traitors, plotting against the Islamic Republic.” The statement belongs to Iran’s now-deceased Supreme Leader, Ali Khamenei. It was made on the occasion of the assassination of Qasem Soleimani, an Iranian major general and commander of the Quds Force, in January 2020 near Baghdad International Airport, by an American drone. The “evil country” was none other than Albania.
The reaction of the then President of Albania, Ilir Meta, was swift, responding that Albania is not a diabolical country, but a democratic country that has suffered from an unprecedented diabolical dictatorship and has begun to value human rights as sacred. In the same vein, the current Prime Minister Edi Rama was quick to declare that the threats do not discourage him, as the country, a member of NATO, is protected.
But how and why does Iran threaten a small country on the southeastern edge of Europe?
An unknown war has been raging for years between Tehran’s mullahs and Albania over the presence of 3,000 members of the People’s Mujahedin Organization of Iran (MEK) (also known as Mujahedin-e-Khalq), an anti-regime group that Tehran has classified as “hostile terrorists.” These days, with hostilities continuing in the Persian Gulf, Iranian media outlets affiliated with the Revolutionary Guard are reporting that structures abroad linked to hostile activities will be targeted, with the MEK in focus.
A cyberattack against the computer systems of Albania's parliament on March 10 by hackers linked to Iran raised concerns that the "devil country" in Europe could become a target, not of missiles and drones, but of asymmetric attacks by "lone wolves" and digital terrorists.
The simmering conflict eventually boiled over into a complete collapse of relations between the two countries, with expulsions of diplomats, closures of embassies, cyberattacks and threats, which continues to this day. This is why Rama, with the outbreak of the war in Iran, openly sided with the United States and Israel, declaring, among other things: “Albania has been directly confronted with the barbaric face of the Tehran regime through its cyber aggressions against our country. For us, this is not abstract geopolitics. It is national security, moral and legal clarity,” he said in February.
Ndërsa ish-zëvendëskryeministri i Shqipërisë dhe studiuesi i lartë i asociuar në Institutin Shqiptar për Studime Ndërkombëtare, Genc Pollo, deklaron se regjimi i Teheranit “kërcënon jo vetëm Izraelin, Amerikën dhe Lindjen e Mesme, por edhe Evropën; ai kërcënon edhe Shqipërinë, dhe e ka treguar këtë në vitet e kaluara”.
Irani dhe Shqipëria kishin marrëdhënie të shkëlqyera gjatë regjimeve të Ruhollah Khomeinit dhe Enver Hoxhës. Midis viteve 2013 dhe 2016, afërsisht 3,000 anëtarë të MEK u zhvendosën në kampin Ashraf-3, pranë Durrësit.
“Kjo zhvendosje u bë me kërkesë të amerikanëve dhe me pjesëmarrjen e Kombeve të Bashkuara”, – thotë Arjan Dyrmishi, drejtor i Qendrës për Studimin e Demokracisë dhe Qeverisjes (CSDG) në Tiranë, duke folur për Kathimerini. “Kampi Ashraf-3 funksionon aktualisht si selia globale e MEK, nga ku organizohen aktivitete të ndryshme, të tilla si samitet globale “Irani i Lirë” ose veprime për të ushtruar presion mbi kryeqytetet perëndimore. Ai gjithashtu koordinohet me njësitë brenda Iranit për të zhvilluar demonstrata, fushata dixhitale përmes mediave sociale dhe propagandë online që synon regjimin iranian.”
Interesi i regjimit teokratik për një vend të vogël si Shqipëria kishte qenë i dukshëm shumë kohë para vendosjes së luftëtarëve “armiq” anti-regjim të MEK-ut në fshatin e vogël të Manzës. “Pas rënies së regjimit komunist në Shqipëri, Irani kërkoi ta përdorte vendin si një platformë për promovimin e Islamit shiit në Ballkan, një urë lidhëse në kontinentin evropian. Kjo u lehtësua nga marrëdhëniet e favorshme që ishin vendosur me Iranin pas Revolucionit Islamik të vitit 1979, jo për arsye fetare – pasi Shqipëria kishte mbyllur të gjitha institucionet fetare dhe kishte shpallur ateizmin një dekadë më parë – por si një veprim diplomatik”, – thotë Dyrmishi.
“Irani konsiderohej atëherë nga regjimi i Hoxhës si një aleat i mundshëm kundër armikut të deklaruar të Shqipërisë, Shteteve të Bashkuara. Qendrat kulturore iraniane, të tilla si Fondacioni Kulturor Saadi Shirazi dhe Fondacioni Kuranor, promovuan letërsinë persiane, hermeneutikën shiite dhe ceremonitë fetare, duke synuar veçanërisht komunitetin bektashian, një urdhër tolerant sufi-shiit që përbëhej nga 15%-20% e myslimanëve shqiptarë. Gjatë Luftës së Bosnjës, Irani përdori ambasadën dhe praninë e tij të përgjithshme në Shqipëri për të ushtruar ndikim në Bosnjë”, – shpjegon ai.
“Edhe pse politika afatgjatë e Iranit ishte të përpiqej të eksportonte modelin revolucionar islamist në Shqipëri dhe prej andej në Ballkan, duke nxjerrë në pah fenë e Islamit në versionin e vet, pritjet e tij u përplasën me përhapjen e Vehabizmit [një lëvizje ultrakonservatore e doktrinës islamike sunite] dhe ndikimin e Arabisë Saudite, vendeve sunite të Gjirit dhe më vonë të Turqisë.
Gjithashtu (dhe kjo është shumë e rëndësishme) depërtimi i konsiderueshëm u bllokua nga rruga e Shqipërisë drejt anëtarësimit në NATO dhe BE, orientimi i saj i fortë pro-perëndimor dhe karakteri i saj laik kushtetues. Këta faktorë kufizuan ndikimin e Iranit në vend. Burimi kryesor i kërcënimeve aktuale iraniane ndaj Shqipërisë nuk rrjedh nga arsye fetare, por nga aktivitetet e MEK kundër regjimit iranian dhe mbështetja e Shqipërisë për aleancën SHBA-Izrael”, – shton Dyrmishi.
Ai shpjegon se aktivitetet intensive anti-regjim të muxhahedinëve tërhoqën natyrshëm interesin e shërbimeve sekrete iraniane, të cilat e vunë kampin e tyre në fshatin Manzë nën mbikëqyrje, ndërsa shërbimet sekrete izraelite dhe amerikane u bashkuan gjithashtu në lojën e spiunazhit.
“Teksa ambasada iraniane në Tiranë funksiononte si një bazë mbështetëse për operacionet iraniane në rajone të tjera të Evropës, u zbulua roli kyç i ambasadorit Gholamhossein Mohammadnia, i dyshuar për përfshirje në operacione terroriste, duke rezultuar në dëbimin përfundimtar të tij nga autoritetet shqiptare në dhjetor 2018”, thotë ai.
“Sjellje e rrezikshme”
Edhe pse në atë kohë nuk u dhanë sqarime të mëtejshme nga pala shqiptare, të gjithë i kuptuan dëbimet si të lidhura me praninë e muxhahedinëve dhe, sipas raportimeve në shtypin shqiptar dhe ndërkombëtar, kishte vrasje të planifikuara të udhëheqësve të tyre nga shërbimet sekrete të Teheranit. Dy iranianë të tjerë ishin dëbuar sapo kishin shkelur në aeroportin e Tiranës, pasi kishin udhëtuar për në Shqipëri nën maskën e gazetarëve, por autoritetet shqiptare, “pas konsultimeve me vendet aleate”, i kthyen menjëherë ata si agjentë të shërbimeve sekrete iraniane, qëllimi i të cilave ishte të kryenin vrasje.
Si SHBA-ja ashtu edhe Izraeli i mirëpritën dëbimet, duke akuzuar Iranin për “sjellje të rrezikshme në Evropë dhe në të gjithë globin”. Këshilltari i atëhershëm i sigurisë kombëtare të SHBA-së, John Bolton, foli për “agjentë iranianë që po përgatitnin një sulm terrorist në Shqipëri”. Pas shënjestrimit të Shqipërisë nga Khamenei në vitin 2020, autoritetet e vendit e vunë në karantinë kampin MEK, nga frika e një sulmi të mundshëm nga agjentë iranianë.
Në korrik 2022, një grup i quajtur Homeland Justice, i cili sipas agjencive të inteligjencës amerikane dhe izraelite është i lidhur me Iranin, nisi një sulm kibernetik të koordinuar që goditi portalin dixhital qeveritar të Shqipërisë, e-Albania, dhe ndërpreu shërbimet thelbësore të vendit. Si amerikanët ashtu edhe firma amerikane e sigurisë kibernetike Mandiant ia atribuan sulmin hakerëve shtetërorë iranianë, ndërsa Rama, duke cituar “prova të padiskutueshme”, ndërpreu marrëdhëniet diplomatike me Teheranin, duke dëbuar të gjithë stafin e ambasadës brenda 24 orësh.
The war between Tehran and the MEK would escalate with cyberattacks from both sides, and in August 2023, the special anti-corruption agency known as SPAK, sent Tirana police to conduct checks on the camp. SPAK’s request referred to “suspicions of a cyberwar between the Iranian government and the MEK and, ultimately, Albania is the one at risk.” During the police raid, the mujahideen resisted, resulting in clashes with police forces. One person died and the camp has since been sealed off.
Two years later, in 2025, Iranian hackers launched a new cyberattack, this time neutralizing the services of the Municipality of Tirana. As the Tirana Times noted, this cyberattack comes after Albania “clearly sided with Israel, joining forces with Western allies in condemning Iran’s nuclear ambitions and its recent attacks on Israeli targets.” In a post on Telegram, the hackers said: “We warned you to expel terrorists from your territory, but you welcomed them as legal refugees. Now your leaders are being punished.”
In response to the ongoing war in the Middle East, Albanian authorities have sealed off the MEK camp, barring entry and exit. Their concerns are fueled by the possibility of a hybrid war by Iran with terrorist attacks around the world – a possibility that makes Albania a potential target. A news website citing Iranian media outlets affiliated with the theocratic regime reported that Tehran is considering targeting structures it considers to be linked to “hostile activities” – including the Albanian Mujahedeen.
Could Iran’s missiles reach Tirana, transferring the Middle East war to Europe? According to former Interior Minister and general Sandër Lleshi, “today Albania is not threatened by air, but Iran can strike us in other ways. We cannot allow hostile countries to operate freely and openly with their agents on Albanian soil. Albanian intelligence services must provide answers on how it is possible for Iranian agents to operate freely in Albania.” (Kathimerini)
Happening now...
ideas
Saliu's horse, Ed's taggia
Italy/ Investigations, laws and poisons, the eternal clash between politics and justice
top
Alfa recipes
TRENDING 
services
- POLICE129
- STREET POLICE126
- AMBULANCE112
- FIREFIGHTER128