The restoration of democracy, the great cause that solves all others
Many major events are preceded by episodes that provoke their unfolding and development. Dramaturgy calls them "the knot of intrigue."
Zvërnec is one of the fresh examples. In the project without a project of the much-mentioned resort, secrecy, the law of the jungle, the symbiosis between the legal state and the occult state, the conflict of interest, the extreme personalization of power were condensed. Their explosion has raised the Albania of free people to its feet. The better Prime Minister Rama understands this, the better it is for the country. The sooner the phrase "my people woke up" leaves his mind and soul, instead of ghosts with external and internal enemies, the better it is for him.
Zvërneci now expects full transparency from SPAK about who the legal owners of the land there are. He expects the property to be returned to its owner in any case of usurpation, alienation or robbery. He expects the reflection of EU standards and requirements for the environment, including the repeal or amendment of problematic legal provisions, as a condition for closing the relevant chapter in the final march towards EU membership. No type of investment justifies stopping the country's integration into the EU.
None of these expectations will remain without an exhaustive answer. Even so, Zvërnec as an uprising for justice and dignity of a group of citizens has achieved a lot.
But now the new national event is the popular youth protest in Tirana. As the days pass, as it grows in numbers and breaks records of continuity, its overarching causes are crystallizing.
The first day's demand for the resignation of Prime Minister Rama and his government remains its backbone. Meanwhile, the protest is embracing and articulating more and more clearly in the speeches of the speakers and in its very physiology a major cause, which enables the resolution of the others.
Kjo është kauza e rikthimit të demokracisë, të cilën filluam ta humbnim pak nga pak që në fillimet e saj, kur sapo e patëm fituar. Pas tridhjetë e ca vitesh njerëzit në përgjithësi e shohin veten të përjashtuar nga regjimi që formalisht mban emrin e popullit. Ata nuk pyeten, ata nuk kanë zë në kapitull. Kjo është trajektorja e humbjes së madhe. Dy shtyllat e qeverisë së mirë – llogaridhënia dhe transparenca – kanë katandisur në fjalë boshe. Llogaridhënia është zëvendësuar me propagandë. Personalizimi i qeverisjes është bërë normë. Sado paradoksale të duket në pamje të parë, korrupsioni në sistem ka qenë dhe është derivat i këtij personalizimi. Pse? Sepse në shoqërinë e hapur personalizimi i pushtetit në formën “ligji jam unë” përfaqëson shkallën më të lartë të korrupsionit politik. Zyrtarët dhe sipërmarrësit e oborrit e manifestojnë pastaj në format e abuzimeve të llojllojshme, deri të trasha. Rastet i kemi çdo ditë në komunikatat e SPAK për hetime, arrestime.
Një goditje të madhe në sistem demokracia në vendin tonë e mori në vitin 2008 me ligjin zgjedhor konsensual Berisha-Rama. Ky ishte dhe mbetet me gjithë disa retushime, ligj i krijimit të kastave dhe oborrtarëve politikë përmes listave të mbyllura duke ngritur një mur midis zgjedhësve dhe politikës dhe duke ua hequr mundësinë qytetarëve t’i gjykojnë deputetët me votë, t’i zgjedhin me votë.
Përgjatë zbatimit, zgjedhje pas zgjedhjesh për Kuvendin e Shqipërisë, ky ligj i shndërroi dy partitë e sistemit në kazerma politike të kryetarëve absolutë dhe vetë funksionin e shenjtë të zgjedhjeve të lira në një mjet të rëndomtë punësimi të disa besnikëve.
Demokracia e një vendi është ndjeshëm pasqyra e partive të saj të sistemit. Partitë autokratike prodhojnë regjime autokratike me maska demokratike. Por maskat nuk mbajnë. Vjen një ditë që populli zgjohet dhe reklamon me forcë sistemin e tij, regjimin e tij, grabitja e të cilit është edhe më keq se grabitja e pronës, duke qenë se grabitja e pronës është pasojë e grabitjes së sistemit demokratik.
Në këto kushte çlirimi i zgjedhjeve mbetet premisa e kthimit të demokracisë në vendin tonë. Protesta rinore qytetare po e artikulon çdo ditë e më fort. Ajo po jehon si refreni i himnit rreth flamurit të përbashkuar me një dëshirë, me një qëllim i të gjithë atyre që zbresin në bulevard – të majtë, të djathtë, radikalë, nacionalistë, liberalë, të pavarur. Dhe i mijëra e mijëra të tjerëve që i ndjekin nga shtëpitë dhe vazhdojnë t’u bashkohen ditë pas dite.
Zgjedhjet e lira me rregulla të qarta loje, ku sovrani i zgjedh me votë të lirë përfaqësuesit e vet, ku votat numërohen sa pa rënë mesnata apo edhe më shpejt dhe administrohen pa partishmëri, janë themeli i Shqipërisë së re.
The protest of these days, the greatest democratic event of the transition, is showing once again that democracy creates its own means of self-defense. It is enough to have a free lane and a people that at a crossroads of its destiny comes alive and shouts: Enough! This is the people of the most peaceful and determined political protest we have ever experienced. With radiation throughout Europe. Thirty-five years ago, Albanians came last in the encounter with history. This time it seems that they are coming first, setting an example for others, proving once again that democracy comes as a gift, but is maintained with effort, as Pope John Paul II said.
Happening now...
Attacks on Dumani and Berisha's silence on Ilir Shtufi
ideas
The ridiculous coherence of the opposition!
The Time Paradox: Did Time Prove Yuri Kim Right?
top
Alfa recipes
TRENDING 
services
- POLICE129
- STREET POLICE126
- AMBULANCE112
- FIREFIGHTER128